NPO Logo EO Logo Icon--youtube Icon--facebook Icon--twitter Icon--instagram Icon--snapchat Icon--pinterest Icon--whatsapp Icon--mail play video image audio close menu search next

#Mijnlied | Joke: ‘Mijn broertje Hans(7) verdronk in het zwembad.’

Psalm 27:7 ‘Zo ik niet had geloofd’ kan Joke na 50 jaar nog steeds tot tranen beroeren. Hoe komt dat?

Duikbril

Joke woonde vroeger met haar 6 broers en 3 zussen in Hattem. Hans, haar broertje, was de zevende in de rij. Vlak voor de zomervakantie moet hij voor school Psalm 27 vers 7 leren. Joke: “Hij mopperde erop, want de psalm was zo lang.”

Op een morgen in de zomer van 1967 vindt Hans een grote ronde duikbril bij het vuilnis. “Het elastiek om de duikbril was kapot. Op verzoek van Hans zette onze moeder er een nieuw elastiek aan, want de duikbril moest mee naar het zwembad.” Die morgen zou de laatste van zijn leven zijn.

“Onze Hans ligt helemaal wit op de steiger.”

Die middag gaat het in het zwembad gruwelijk mis. Joke vertelt: “Later die middag kwam één van mijn broertjes thuis. Mijn moeder vroeg: “Waarom ben je zo vroeg terug?” Hij antwoordde: “We zijn allemaal weggestuurd. Onze Hans ligt helemaal wit op de steiger.”

Hans was met zijn duikbril aan het spelen in het ondiepe gedeelte om onder water te kunnen kijken. “Hij kon nog niet zwemmen. Waarschijnlijk is de bril verschoven van zijn ogen naar voor zijn neus en mond. Hij is gestikt onder water.”

Verdoofd

Hans overlijdt op 7-jarige leeftijd. In de armen van zijn moeder wordt hij met de auto thuisgebracht. “Het was het ergste wat maar gebeuren kon”, zegt Joke. “De dagen na het ongeluk brachten we als gezin verdoofd door met veel huilen en verdriet.”

Tijdens de begrafenis wordt psalm 27:7 gezongen. De Psalm die niet lang daarvoor nog uit Hans’ eigen mond had geklonken als oefening voor school.

Het geloof van Psalm 27:7

“Het verwerken van alles kostte veel tijd”, vertelt Joke. “Mijn moeder heeft het zichzelf vaak verweten, dat ze dat elastiek aan de duikbril gemaakt heeft. ‘Had ik dat er maar nooit aangezet’, zei ze dan. Maar het geloof uit Psalm 27:7 sleepte ons erdoorheen.”

Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven
Mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
Mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed, gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw.
Wacht op den HEER, godvruchte schaar, houd moed:
Hij is getrouw, de bron van alle goed;
Zo daalt Zijn kracht op u in zwakheid neer;
Wacht dan, ja wacht, verlaat u op den HEER.

- Psalm 27:7 

Ontroerd, ook na 50 jaar

Inmiddels is het al bijna 50 jaar geleden dat Hans overleed. Joke sluit af: “In het gezin werd later gewoon over Hans gesproken. Hij hoorde in het rijtje thuis, al was hij er niet meer.” En Psalm 27:7? Dat blijft een grote rol spelen in haar leven. “Het werd op jubileumdagen van onze ouders altijd gezongen. Het is voor mij een psalm vol hoop en troost. Na 50 jaar herinnert het mij nog steeds aan Hans. Na die tijd raak ik er nog steeds door ontroerd.”

Meer lezen over:

Op de hoogte blijven van leuke nieuwtjes en mooie nummers? Schrijf je in voor de Nederland Zingt Nieuwsbrief!

Vul hier je e-mailadres in: