NPO Logo EO Logo youtube facebook navicon search video check cross whatsapp facebook-share mail tag image audio
Vechten voor vrede
20 september 2009, 09:00

Ds. Arie van der Veer ontmoet Tanja Ronen in Israël. Ze heeft de nodige raketbeschietingen meegemaakt. Tanja vecht voor vrede en neemt deel aan besprekingen tussen Joden en Arabieren.

Ds. Arie van der Veer over deze uitzending

'Ik slaap met één oog open', zei Tanja Ronen tegen mij. Tanja is een Jodin van een jaar of vijftig. Ze is een echte Sabra, dat wil zeggen: geboren en getogen in Israël. Toch spreekt ze vloeiend Nederlands. Haar vader was in de oorlogsjaren ondergedoken in het Drentse dorp Nieuwlande. Een dorp, dat in de Tweede Wereldoorlog heel veel Joden heeft verborgen. Het is het dorp van de bekende Johannes Post. Niet alleen de inwoners maar ook het dorp zelf heeft een onderscheiding gekregen van Yad Vashem.

Tanja's vader vertrok in 1946 naar Israël. Haar moeder volgde in 1949. De eerste jaren woonden ze op een kibbutz. Daar werd Tanja ook geboren. Behalve de oorlog van 1948 heeft Tanja alle oorlogen, die de staat Israël kende, meegemaakt. Ze was zes jaar oud tijdens de Sinaï-oorlog. Tien jaar later was daar de Zesdaagse oorlog. Ze heeft in de schuilkelders gezeten toen in 1991 de skutraketten uit Iran op Israël werden afgevuurd. Haar kinderen moesten met gasmaskers naar school. Vijf weken lang hebben ze in schuilkelders geleefd.

Schuilkelders zijn voor Tanja heel gewoon geworden, een soort tweede huis. Als de sirenes gaan loeien weet ze dat ze binnen één minuut in de schuilkelder moet zijn. 'Soms heb je nog net de tijd om het gas van het eten omlaag te draaien en dan ren je naar de schuilkelder. Je leeft altijd in spanning. Als iemand een vreemd tasje bij zich draagt, let je op'. 's Nachts is het dorp beveiligd met een zwaar hek.

De spanning van het leven in Israël zette een zwaar stempel op Tanja's leven. Ze was negentien jaar toen ze haar vriend verloor in één van die oorlogen. Ze verloor meerdere vrienden. Tanja werd een vechtster voor de vrede. Ze vecht op haar eigen manier. Zo geeft ze leiding aan gesprekken tussen christenen, joden en arabieren. En overdag is zij gids in een Pools holocaustmuseum. Haar aanpak is ten diepste overal hetzelfde. 'Laten we toch vooral leren van het verleden'.

Kijk en volg het leven van een dappere vrouw.