Ga naar zoekveld

Het Tafellied

Aan de tafel van uw leven hebben wij ons hart geheven tot U, die ons als uw gasten vraagt van harte toe te tasten, brood en wijn te willen delen om te stillen, om te helen onze honger, onze wonden: groot geheim, met U verbonden. Aan het land van angst ontkomen, door U bij de hand genomen in een woestenij van vragen door uw woorden voort gedragen naar het nieuwe land van hopen: in uw liefde gaat het open voor wie zich als uw beminden zo gezien, gezocht hervinden. Aan de rand van ons verlangen houdt verstand ons hart gevangen om de stap naar U te maken, stil uw mantel aan te raken: geef toch dat uw kracht mag vloeien in ons leven, ons doen groeien in vertrouwen op uw zegen, kom ons in uw tekens tegen.