Leestijd: 4 min
Theo Stoop (34) groeide op in een muzikale familie. Ook zelf genoot hij volop van muziek. Toen Theo negen maanden oud was, kreeg hij een hersenvliesontsteking waardoor hij doof raakte. Muziek maken leek daardoor onmogelijk, maar toch vond Theo een weg God op zijn eigen unieke manier te aanbidden.
Het is duidelijk dat de liefde voor muziek in de genen zit. Van jongs af aan was Theo al dol op muziek: "Overal waar muziek was, wilde ik ernaar kijken. Ja kijken, niet luisteren. Ik hoorde toen namelijk nog nauwelijks. Maar naast de muziek die je hoort, zie je ook veel dingen gebeuren. De emotie die erbij komt kijken bijvoorbeeld. Ook vond ik de techniek heel interessant, onder andere de verlichting. Dat visuele onderdeel van muziek trok mij aan."
Op twaalfjarige leeftijd onderging Theo een operatie om zijn trommelvliezen te herstellen. Daardoor kon hij een deel van de klanken en klinkers horen. Hoewel het verstaan van complete zinnen nog steeds niet lukte, groeide zijn passie voor muziek. Een herinnering die Theo altijd is bijgebleven, is zijn bezoek aan de Opwekking Pinksterconferentie: "Daar zag ik iemand vol overgave dansen en diep knielen tijdens de lofprijzing. Hoewel ik de boodschap niet begreep, raakte het me diep en barstte ik in huilen uit"
Theo ging in die periode naar een kerk waar zowel horende als dove gelovigen samenkwamen. Hier kon hij de lofprijzing en aanbidding meekrijgen door visuele signalen, het zien van zingende mensen en zijn eigen deelname in gebarentaal. Maar het begrijpen van de boodschap bleef een uitdaging. Tijdens EO Wervelweken/weekenden, waar Theo met zijn zus naartoe ging, ervaarde hij de kracht van de Heilige Geest: "Vanaf dat moment groeide mijn passie voor lofprijzing en aanbidding."
Theo begon zelf liedjes te zingen, soms hardop en soms in gebarentaal. Dat deed hij van in zijn eentje, omdat het voor hem nog onbekend terrein was. Op een dag werd hij betrapt door een dove vriend terwijl hij een lied meezong met mijn mondbeeld. Hij vroeg me om het in NGT aan hem te laten zien, omdat hij de betekenis niet meekreeg en nog onbekend was met aanbidding en lofprijzing: "Ik deed het met gesloten ogen, hoewel het ongemakkelijk aanvoelde. Hij was diep onder de indruk en moedigde me aan om ermee door te gaan. Mijn eerste stap op dit nieuwe pad was een optreden tijdens het open podium bij DCFY (Deaf Christian Fellowship Youth), een kamp voor dove christelijke jongeren. Ik was verbaasd door de reacties van het publiek en geloofde dat dit het werk van God was, en dat ik hiermee door moest gaan."
Het is mijn missie om de boodschap van lofprijzing en aanbidding toegankelijk te maken voor iedereen, ongeacht de taal die ze spreken.
In 2019 nam Theo een dappere stap. Hij stopte met zijn baan om zich volledig te wijden aan lofprijzing, aanbidding en het vertalen van (christelijke) muziek naar Nederlandse Gebarentaal.
Theo begon op te treden bij evenementen zoals bij Nederland Zingt. Dat doet hij nog steeds met veel plezier: "Het is geweldig om mijn passie te delen en dove gemeenschappen in staat te stellen de boodschap in hun eigen taal te begrijpen en mee te zingen. Zoals de Bijbel zegt: Alle volken, alle naties, alle talen!"
