Liedtekst
Hoe je ademt naar me als je ligt te slapen,
hoe de wereld klein wordt met jouw ogen dicht,
hoe de nacht niet meer zo donker wordt als voor jou,
hoe jij daar ligt.
Hoe je buien soms van zon en soms van regen,
hoe je boos bent en door mij teleurgesteld,
hoe je tranen en je zorgen weg laat vegen,
hoe jij vertelt.
En weet je, ik zal altijd van je houden,
veel meer nog dan je ooit geloven zal.
En verlies je ooit de moed, het zijn niet de dingen die je doet,
die maken dat ik zoveel van je hou.
Hoe het niets dat wij ooit zeiden nu zoveel is,
hoe de twijfel zich aan trots gewonnen geeft,
hoe ik, kijkend naar mezelf, zie wat jouw deel is,
hoe jij leeft.
En weet je, ik zal altijd van je houden,
veel meer nog dan je ooit geloven zal.
En verlies je ooit de moed, het zijn niet de dingen die je doet,
die maken dat ik zoveel van je hou.
Hoe U mij altijd getroost en beschermd heeft,
hoe U de weg wijst dwars door mijn gedachten heen,
hoe uw vaderhart zich over mij ontfermd heeft,
hoe U alleen.
En U zegt: Ik zal altijd van je houden,
veel meer nog dan je ooit geloven zal.
En verlies je ooit de moed, het zijn niet de dingen die je doet,
die maken dat Ik zoveel van je hou.
