'Ik ben opgevoed in de Gereformeerde Gemeente in Gouda', begint Lock zijn verhaal. 'Ik weet nog heel goed dat ik als klein jongetje daar in de één na achterste bank zat. Naast m'n broers en zussen en m'n vader en moeder. Voor een jonge, beetje onrustige jongen duurde de kerkdienst gewoon erg lang. Maar als dan psalm 84 op het programma stond dan gebeurde er iets in mij.'

De EO-directeur vervolgt: 'Ik weet nog als puber, met net een beetje de baard in m'n keel, dat ik een hekel had aan Psalmen die heel hoog gingen. Maar Psalm 84 kon je gewoon heel erg lekker meezingen. En als ik m'n ogen dicht doe, dan hoor ik als het ware de klanken van Psalm 84, niet ritmisch. Het orgel die ‘t inleidende spel speelde en dan dat gedragen Psalm 84. Met die gedragen tekst uit de oude berijming erbij.'

Het doet de omroepbaas nog altijd veel. 'Als ik daaraan terugdenk, dan voel ik dat in m'n hart eigenlijk nog steeds.' Lock vertelt ook dat hij van verveling soms uit het raam zat te staren of bakstenen zat te tellen tijdens de kerkdienst. Als hij dan naar buiten keek zag hij daar letterlijk de mus vliegen die in Psalm 84 bezongen wordt.

'Soms kon je tijdens de avonddienst, als het in de zomer warm was, de mussen zelfs horen. Ik denk dat Psalm 84 mij heel erg heeft geholpen om de waarde van de kerk en het bij elkaar komen te verbinden met de buitenwereld, die zich daar net achter de kerkramen bevindt. Dat het dus niet alleen de kerk van binnen is, maar dat het geloof en God ook van toepassing zijn op die wereld daarbuiten', vertelt Arjan tot besluit.