Nederlandse vertaling

Je zet je schouders eronder
voor andermans gewin.
Hier valt niets te kiezen.
Ze bewerken de klei
en dragen hun woede
als een kluister, als boeien.

Vuur in het veld
in de brandende zon,
maar al snel viel de avondschemer
en vrijheid was een lied.
Ik hoorde ze dingen
als de dag was gedaan,
zingen tot de Heer.

Leid me voort, leid me voort
naar een plek waar de rivier stroomt,
naar uw beschutting.
Leid me voort, leid me voort,
de verwachte verlossing,
troost de zoekenden.
Leid me voort.

Wachtend op de trein,
herkenbaar aan hun gouden ster.
Met een zwaar gemoed stappen ze in,
in het donker fluisterend:
Waar gaan we heen?
Is het erg ver?

Bitter koud terrein,
echo’s van een dichtslaande deur,
ruimtes gemaakt om nooit meer te ontwaken.
Stemmen als donder,
met een machtig gebrul,
roepen tot de Heer:

Leid me voort, leid me voort
naar een plek waar de rivier stroomt,
naar uw beschutting.
Leid me voort, leid me voort,
de verwachte verlossing,
troost de zoekenden.
Leid me voort.

De mens kwelt de mens
keer op keer op keer.
En we verdrinken
in het kielzog van onze macht.
Kan iemand me vertellen waarom?

Leid me voort, leid me voort
naar een plek waar de rivier stroomt,
naar uw beschutting.
Leid me voort, leid me voort,
de verwachte verlossing,
troost de zoekenden.
Leid me voort.

Leid me voort.
Leid me voort.

O leid me voort, leid me voort,
de verwachte verlossing,
troost de zoekenden.
Leid me voort.