Leestijd: 2 min
Het treinstation staat vol met mensen en bagage. Kinderen dwalen wat rond tussen de menigte, en er klinkt veel rumoer over hoe nu verder. En daar middenin... zit componist Evgeny Khmara aan een piano. Al spelende bemoedigt hij de mensen terwijl hun toekomst nu heel onzeker lijkt.
Het klinkt melancholisch en ergens ook hoopvol, hoe deze man speelt. "Muziek is mijn wapen en dat zal de wereld redden", zegt hij zelf. Hij besloot op zijn eigen verjaardag, 10 maart, zijn keyboard mee te nemen en te spelen voor de vluchtelingen die aankwamen in het toen nog veilige Lviv. Tussen de mensen, de emotie en de angst die er is. Hij speelt vaker voor ze, in kerken, scholen en op plekken waar vluchtelingen te vinden zijn. Zelf vluchtte hij ook, nadat hij dagenlang vast zat in een kelder met zijn vrouw en twee kinderen.
Lviv is nu ook niet meer veilig. Laten we bidden voor ontferming, en voor vrede. Dat is hard nodig. Je vindt onder de video een gebed wat je mee kunt bidden.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen waar haat heerst,
laat mij vergeven wie mij beledigde,
laat mij verzoenen wie in onmin leven,
laat mij geloof brengen aan wie twijfelt,
laat mij waarheid brengen aan wie dwaalt,
laat mij hoop brengen aan wie wanhoopt,
laat mij licht brengen aan wie in duisternis is,
laat mij vreugde brengen aan wie bedroefd zijn.
Laat mij niet zoeken getroost te worden, maar te troosten,
niet begrepen te worden, maar te begrijpen,
niet bemind te worden, maar te beminnen.
Want het is toch door te geven, dat men ontvangt
door te verliezen, dat men vindt
door te vergeven, dat men vergiffenis ervaart
door te sterven, dat men verrijst tot het eeuwige leven. Amen.
- Franciscus van Assisi (1181-1226)
Quote: Italian Post
