‘In muziek ervaar ik de meest emotionele momenten met God’, vertelt organist Leendert Verduijn. Elsbeth Gruteke gaat voor de podcast Alle Registers Open met hem in gesprek. Ze reist hiervoor af naar de Sint-Maartenskerk in Zaltbommel en ontmoet hem bij het Wolfferts-Heijneman orgel. Een bijzonder instrument, uit 1786. Tussen de stukken - die Leendert op dit orgel speelt - door, duiken ze in zijn verleden. Hoe is hij uitgegroeid tot de organist wie hij nu is?
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Leendert: ‘Ik weet eigenlijk niet beter of ik ben altijd bezig geweest met muziek. Ik was een jaar of drie toen ik voor het eerst het orgel ontdekte en met één vinger begon te spelen. Mijn vader is hobby organist, dus het orgel stond in de woonkamer. Daarnaast werkte hij bij orgelbouwer Van Vulpen in Utrecht; als ik vakantie had mocht ik met hem mee. Dan reisden we het hele land door en zag ik de mooiste instrumenten. Ook in de kerk luisterde ik met veel plezier naar het orgel en in mijn fantasie speelde ik de stukken zelf. Dan ging ik daarna thuis net zo lang proberen tot ik het zelf na kon spelen.’
Aanleg
Leendert is een autodidact, maar op een gegeven moment ontkwam hij er tóch niet aan om noten te leren: ‘Mijn vader zei op een gegeven moment: ‘Als jij niet op orgelles gaat, mag jij niet meer orgel spelen’. Hij vond dat ik aanleg had, en daarom noten moest leren spelen. Ik had nooit eerder stukken gespeeld, dus dat was best een opgave. Zeker als je voor je gevoel al veel kunt en weer terug moet naar af.’
Kantelpunt
Toch stond het voor Leendert vast dat hij naar het conservatorium wilde. ‘Het kantelpunt was toen ik het Preludium in C van Johann Christoph Kellner hoorde’, vervolgt Leendert. ‘In de auto hadden daar een cd van en die heb ik op repeat gezet. Ik vroeg mijn vader of we daar een stuk van in de kast hadden liggen en toen realiseerde ik me dat die noten nog zo gek niet waren. Die koppeling had ik niet eerder gemaakt. Ik had een geweldige tijd op het conservatorium. Je krijgt veel vrijheid en je kan aan de slag met wat je het allerliefste doet. Bovendien mag je optrekken met toporganisten. Dat zijn hele inspirerende jaren geweest.’
Muzikale voorganger
Leendert is naast concertorganist ook kerkmusicus. ‘Als organist ben je de voorganger in de muziek want je geeft de toon aan. Je mag de gemeente leiden in de samenzang en zo nu en dan naar grotere hoogten tillen. Ik zou mijn geloof niet kunnen voorstellen zonder muziek. Natuurlijk, ik zou nog steeds geloven, maar muziek geeft die extra dimensie. Naast nadenken of spreken over God kun je Hem dan ook lof brengen en iets van Hem ervaren. In de muziek ervaar ik de meest emotionele momenten. Het is mooi om daarin werkzaam te mogen zijn. Ik probeer het ook mee te beleven en zing ook zelf altijd mee.’
Orgelkids
Met het oog op de volgende generatie, wil Leendert zijn liefde voor het orgel ook aan kinderen doorgeven. ‘Ik ga langs scholen met een klein bouwpakket orgeltje. Dat kunnen we, met de klas, in 45 minuten in elkaar zetten. Ze hoeven niet allemaal organist te worden, als ze zich maar realiseren dat het een bijzonder instrument is.’
