Thuis komen...

... bij God!

Psalm 84

‘…de eeuwige God is u een woning en onder u zijn eeuwige armen.’ (Deuteronomium 33:27)

Ons leven is niet één grote vakantie. Geen reis waarbij alles voor de wind gaat. Ieder mens krijgt vroeg of laat met tegenslagen te maken. Misschien moet jij volgende week wel naar het ziekenhuis. Of woonde je kortgeleden nog een begrafenis bij van iemand die je heel dierbaar was.

Wat kan er allemaal niet gebeuren! Soms doemt het kwaad heel plotseling op in je leven.

In de Bijbel wordt nog wel eens het beeld van het klapnet gebruikt. Een groep vogels zit op de grond. Ze hebben een heleboel voer gevonden. Ze zijn zo druk aan het eten dat ze niet in de gaten hebben dat het een val is. Het voer is door een stroper uitgestrooid. En ineens valt dat klapnet over de vogels heen. Ze proberen weg te vliegen. Maar het lukt niet. Ze zitten gevangen in het net. Zo snel kan het ook in het leven gaan. Plotseling hoor je van een dodelijke ziekte. Plotseling is het met je voorspoed gedaan.

Een psalm die de vele levensbedreigende gevaren beschrijft, is psalm 91. De dichter windt er geen doekjes om. Hij schrijft over de verschrikking van de nacht, over de pest die rondwaart, en duizenden die vallen.

Als de schrijver Mozes is geweest, dan kunnen we ons er iets concreets bij voorstellen. Bijvoorbeeld de 38 jaar die hij met zijn volk zwierf in de woestijn. Duizenden mensen kwamen om en bereikten het Beloofde Land niet.

Maar hij beschrijft ook hoe hij die verschrikkelijke tijd zelf heeft beleefd. Te midden van al die ellende was God zijn schuilplaats. En niet voor één dag, of voor een bijzonder moeilijk moment, maar voor altijd. Dag en nacht. Mozes schrijft over wonen bij de Allerhoogste en overnachten in de schaduw van de Almachtige. En dat was niet voor even, maar voor altijd.

Dat is iets om te onthouden. Mozes geeft op een prachtige manier weer wat geloven is. Geloven is niet alleen in moeilijke en benarde situaties bij God wegkruipen. God zien als een dokter die je wond moet verbinden. Het geloof beschouwen als een verbandtrommel voor je ziel. God is geen schuilplaats voor de periode waarin je ziek bent. Een bunker waar je naar binnenvlucht zodra de sirenes gaan loeien.

Een gelovig mens woont in de schuilplaats van de Allerhoogste. Dat is zijn adres. Daar kun je hem vinden. Gelovigen wonen, overnachten in de schaduw van de Ontzagwekkende.

Er zijn heel veel gevaren in het leven. Maar het grootste gevaar is als je God, jouw schuilplaats, niet kent. Of als je Hem in voorspoed verlaat. God wil geen tijdelijk verblijf zijn, maar een eeuwige woning.

Vraag - Zie je het verschil tussen de gekozen tekst en psalm 84?