De Heer kent al de Zijnen

De Heer kent al de Zijnen en wordt van hen gekend. Hij hoedt hen als Zijn schapen, aan Zijne trouw gewend. Geen wordt Hem ooit ontnomen, Hij is hun stok en staf.

Zij blijven steeds de Zijnen, tot aan en over ’t graf. Zij blijven steeds de Zijnen, tot aan en over 't graf.

En breekt de dag der dagen, de jongste dag eens aan, als alle mensen samen, voor Uwe richtstoel staan, plaats ons dan Heer, genadig, aan Uwe rechterhand.

Want dan ook kent Gij d'Uwen, uit ieder volk en land. Want dan ook kent Gij d'Uwen, uit ieder volk en land.