De heilige stad

Terwijl ‘k eens lag te slapen, kreeg ik een schone droom. Ik was in ’t oud Jeruzalem, ‘k stond aan de Tempelzoom. Ik hoorde kind’ren zingen, een lied vol blijde klank. En ’t was als paarden engelen, zich juichend aan hun zang. En ’t was als paarden engelen, zich juichend aan hun zang. Jeruzalem, Jeruzalem, zing uwe vorst ter eer, ’t hosanna in de hoge, ’t hosanna voor uw Heer. Doch eensklaps werd het alles, zo donker om mij heen. Het kinderkoor verstomde en de eng’lenschaar verdween. Ik zag een kruis verrijzen, toen werd het plots’ling nacht en klonk van gindse heuveltop, een stem, het is volbracht. En klonk van gindse heuveltop, een stem, het is volbracht. Jeruzalem, Jeruzalem, zing uwe vorst ter eer, ’t hosanna in de hoge, ’t hosanna voor uw Heer. En verder zag ‘k een ander beeld, doch nu vol heerlijkheid, een stad die als een bruid versierd, haar koning wachtend beidt. ‘k Zag straten van het zuiverst goud, door d’ open paar’len poort, miljoenen gingen uit en in, geen wanklank werd gehoord. Maar onder harp en cymbelspel, juicht mens en eng’lenstem, tot eer van God en van het Lam, in ’t nieuw Jeruzalem. Tot eer van God en van het Lam, in ’t nieuw Jeruzalem. Jeruzalem, Jeruzalem, nu is voorbij uw strijd. Hosanna in de hoge, hosanna in eeuwigheid. Hosanna in de hoge, hosanna in eeuwigheid.