Heer geef mij vleugels dat ik reis

Heer geef mij vleugels dat ik reis tot door de sluier heen, en zie in 't stralend paradijs uw heilgen om U heen

Die leden in hun aardse tijd aan twijfel, zonde en vrees, die mensen met verdriet en strijd, als wij zijn, zijn geweest.

Ik vraag hen hoe het hiertoe kwam een zegepraal zo groot. Wij danken, zeggen zij, het lam, wij leven uit zijn dood.

Wij zijn zijn voetstap nagegaan, zijn liefde leidde ons voort. Wij kwamen in de hemel aan bij God, ons levend woord.

Hem die als gids ons voorging prijst ons lied, Hij leidt ons nog. De wolk van de getuigen wijst dezelfde weg omhoog.