Jezus, mijn verblijden

Jezus, mijn verblijden, voor mijn hart de weide, waar het vrede vindt. ’t Hart dat in verlangen, naar u is bevangen, dat u zo bemint.

Lam, o kom, mijn bruidegom, buiten u is niets op aarde, zo beminnenswaardig.

Wat zal ik nog treuren, als de Heer der vreugde, Jezus, binnen schrijdt. Zij die God beminnen, zullen vreugde winnen, ook uit bitterheid.

Of mij ’t kwaad naar ’t leven staat, toch zijt gij ook in mijn lijden, Jezus, mijn verblijden.