Al vroeg in haar jeugd is Loes met dit lied in aanraking gekomen. Ze vertelt dat ze uit een heel christelijk gezin komt en altijd naar de kerk ging. 'Het mooiste, als kind, vond ik het orgel en het zingen. En vooral het lied 'Wat de toekomst brengen moge'. Ze luistert altijd naar teksten, waardoor velen zinnen in het lied haar aanspraken. 'Ik dacht hier zit wat in', vertelt Loes.
Vol verwachting van de toekomst
'We waren elf jaar getrouwd en toen bleek mijn hard een ernstige hartziekte te hebben.' Op een gegeven moment kwam er een special request. Ze vertelt dat er voor haar man een oproep werd gedaan in heel Europa voor een nieuw hart. 'Dat was heel spannend, het was zo slecht met hem. In dat weekend is er een hart voor hem gekomen, war we ontzettend blij mee waren. Maar na een jaartje kreeg hij weer klachten en bleek dat hij kanker had gekregen van zijn medicatie.' Loes vertelt dat ze hem vijf weken lang thuis kon verzorgen. 'Het was moeilijk maar ook heel mooi. Maar op een gegeven moment is hij overleden.'
Toen hebben ze dit lied op de begrafenis en in aula gezongen. 'We waren vol uitzicht op de toekomst het huwelijk ingegaan, maar het heeft maar 15 jaar geduurd.' Ook hadden we jonge kinderen. 'De toekomst was ook moeilijk voor me, want ik dacht 'hoe gaan we verder?'
Een seintje van boven
In de kersttijd is ze samen met een vriendin voor het eerst uit huis gegaan sinds het overlijden van haar man. Samen pakten ze de trein naar Amsterdam. Op dat moment speelde er een draaiorgel muziek. Eenmaal bij het zebrapad stonden ze stil en hoorde ze het lied 'Wat de toekomst brengen mogen'. 'Ik vond dit zo bijzonder! Ik zei: hoe kan dit? Dat was speciaal voor jou!', zei haar vriendin. 'God gaf mij een seintje van boven. Het leven gaat door en Ik ben erbij, ook in de toekomst.'
Bekijk het hele gesprek in bovenstaande video.
Liedtekst:
Wat de toekomst brengen moge,
mij geleidt des Heren hand,
moedig sla ik dus de ogen,
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen,
Vader wat Gij doet is goed.
Leer mij slechts het heden dragen,
met een rustig, kalme moed.
Heer ik wil uw liefde loven,
al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig Hij die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij uw wegen duister,
zie ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al uw luister,
als ik in uw hemel kom.
Waar de weg mij brengen moge,
aan des Vaders trouwe hand,
loop ik met gesloten ogen,
naar het onbekende land.
