Ga naar zoekveld

God is er altijd voor ons - wat er ook in ons leven speelt!

zondag 26 februari 2017

1 Samuel 30

Verdriet van een vader

Genesis 21:11-15

‘Dit voorstel beviel Abraham allerminst.’ (vers 11)

Ruzie om een kind. Het gebeurde al in de tenten van Abraham. Ruzie om Ismaël. Sara vond dat hij en zijn moeder, haar slavin, zo snel mogelijk weg moesten. Abraham had het er moeilijk mee. Ismaël was zijn zoon.

Tijdens de zwangerschap ging het al verkeerd. De moeder van Ismaël was trots. Sara voelde zich vernederd. Sara begon Hagar het leven zo zuur te maken dat Hagar besloot te vluchten. Gelukkig kwam het weer goed.

Zestien jaar later ging het weer fout. Er was ondertussen heel veel gebeurd. Er was een wonder gebeurd. Ook Sara had nu een zoon: Isaäk. Het ging fout toen Isaäk groter werd. Tussen de twee jongens zat zo’n dertien jaar. Sara zag in Ismaël een concurrent voor haar zoon. Met jaloerse ogen keek ze naar die grote jongen. Abraham was gek op Ismaël. Ismaël werd een echte man van de woestijn. Tot groot plezier van z’n vader.

Toen was voor Sara de maat vol. Ze had het gevoel dat Ismaël altijd de sterkere zou blijven. Er moest snel worden ingegrepen. Die twee moesten echt weg! Abraham had maar te luisteren. Het was háár slavin. Zo ontstond die ruzie. En moest Abraham afscheid nemen van zijn zoon.

Tot zijn grote verdriet. Ismaël was toch zijn oudste zoon.

Het is een oud verhaal, maar kent veel moderne varianten. Ik zag het zondag nog voor me in de kerk. Een gescheiden en opnieuw getrouwde vader zat vlak voor me. Hij had dit weekend de kinderen uit zijn eerste huwelijk bij zich. De oudste ging vlak naast hem zitten. Het was een beetje schikken. Want anders zaten de kinderen uit zijn tweede huwelijk naast hem. Wie kreeg nu die ‘belangrijke’ plek?

Soms gaat het goed. Maar soms ook niet. Ruzies om kinderen. Het gebeurt nog altijd.

Is er naast herkenning ook nog een beetje troost? Absoluut.

God troostte Abraham. Hij verzekerde Abraham dat Hij dit kind nooit zou laten vallen. Dat Hij Zijn beloften ook voor Ismaël zou waarmaken. Sara verwierp zijn zoon. God niet. Ook Ismaël kreeg Gods zegen. Hij zou uitgroeien tot een groot volk.

God schuift geen mens aan de kant. Het verdriet van een vader gaat er niet van over, maar wordt er wel anders van.

Gebed - Here, wij bidden voor de gebroken gezinnen. Voor ouders en kinderen. En heel speciaal voor vaders die hun kinderen nooit meer zien.

Deel deze overdenking: