Het elfde uur

'Ik vind het niet eerlijk'

Lucas 15: 25-32

‘De oudste zoon werd woedend.’ (vers 28)

De oudste zoon uit de bekende gelijkenis was het niet met zijn vader eens. Hoeveel jaren had hij zich ingezet voor de boerderij? En nu werd zijn broer ingehaald alsof er niets gebeurd was. Dit was niet eerlijk.

Dat vonden de knechten uit een ander verhaal van Jezus ook. Toen aan het eind van de dag hun baas hetzelfde loon gaf aan arbeiders die veel korter gewerkt hadden, protesteerden zij. Dit was niet eerlijk.

Natuurlijk zullen wij zeggen dat zij ongelijk hadden. Wij kennen deze verhalen. We weten hoe we moeten reageren. Maar bewijst de praktijk van het dagelijks leven niet iets anders? Duidelijk voorbeeld is het verhaal van de voetwassing. Niemand van de discipelen wilde de minste zijn. ‘Waarom zou ik de voeten van een ander wassen?’

Genade is een woord dat we in de kerk veel gebruiken. Het staat centraal in de preken. We zingen over genade. Teksten als ‘Mijn genade is u genoeg’ vinden we prachtig. Maar accepteren wij dat dezelfde genade ook genoeg is voor de grootste zondaar? Vast en zeker in ons denken, maar ook in ons handelen?

Ik denk dat we allemaal wel eens moeite hebben met Gods genade. De genade van God is zo onlogisch. Het maakt niet uit hoe groot je zonden zijn. Iedereen krijgt dezelfde genade. Mensen die zich vlak voor hun dood bekeren, zullen naast ons in de hemel zitten. De moordenaar naast die ouderling. Zacheüs de tollenaar naast die ijverige diaken. Een vrouw die op overspel is betrapt naast de presidente van de vrouwenvereniging.

Vinden we dat niet heel moeilijk? En waarom krijgt de één wel genade en de ander niet? Als God genadig wil zijn, als God door het werk van Jezus Christus ons onze zonden, hoeveel het er ook zijn, wil vergeven, waarom dan geen generaal pardon voor alle mensen?

Voor de oudste zoon uit de gelijkenis werd deze ergernis zo’n groot obstakel dat hij het feest niet kon meevieren. Als hij om een gouden ring had gevraagd, zou hij hem gekregen hebben. Dat kan de prijs zijn: dat onze irritatie het ontvangen van Gods genade in de weg staat.

God wil zondige mensen genadig zijn. Maar kan God Zijn genade wel aan ons kwijt? Is er in ons hart wel plek voor pure genade?

Om te onthouden - Iemand heeft eens geprobeerd genade te definiëren: Genade betekent dat we niets kunnen doen waardoor God ons meer zal gaan liefhebben. Genade betekent dat we niets kunnen doen waardoor God minder van ons zal gaan houden.