De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Toestemmingen aanpassenLeestijd: 3 min
In deze aflevering staat het geliefde lied 'Heer wijs mij uw weg' centraal. We kennen 'm in eerste instantie van Sela, maar intussen wordt het overal gezongen en staat het zelfs in de Opwekkingsbundel. Tekstschrijver en grondlegger van Sela, Hans Maat, vertelt over hoe het lied tekstueel tot stand kwam. Hij snapt wel waarom zoveel mensen troost en moed putten uit dit rustige lied.
'In het derde vers gaat het er echt om dat je je wil onderschikt maakt aan God. Dat heb ik als kind geleerd van niemand minder dan Corrie ten Boom', vertelt Hans. 'Ik heb haar een keer ontmoet en ze zei: "Hansje, als je in het centrum van Gods wil bent, ben je veilig." Ik snapte er eigenlijk niets van. Maar later begreep ik: je moet Gods wil aanvaarden als een kind. Als die wil je ontbreekt moet je die wil zoeken. Als je één bent met Hem dan komt het helemaal goed met je.'
Niek Smelt van de band Trinity is één van de componisten van 'Heer wijs mij Uw weg'. Hij is er blij mee dat het in zoveel kerken wordt gezongen. 'Elbert en ik gingen elke zomer naar Ierland en leerden daar de mooie Keltische liederen spelen. We misten in de bundels hier in Nederland een beetje de Ierse hymnes. Ik vind het heel tof om mee te hebben mogen werken aan een lied dat in kerken gezongen wordt. Dat geeft toch een diepere lading.'
Ook dominee Marco Hofland uit Haarlem is blij met het lied. Hij vertelt heel persoonlijk hoe de tekst tot hem en zijn vrouw sprak toen ze voor een belangrijke keuze in hun leven stonden. 'Dat gedeelte 'leidt mij als een kind' vinden we als mens soms lastig. Ik was predikant in Vathorst toen er een beroep uit Haarlem kwam. We hadden in onze kerk net een stuk of vijftig kinderen gedoopt en er was een nieuw gebouw neergezet. We hadden het er prima naar ons zin. Haarlem leek ons toch een beetje ploegen op de rotsen.'
Toch brengt Marco het beroep dat op hem gedaan wordt bij de Heer. 'Mijn vrouw en ik ging ervoor bidden en na het gebed keken we elkaar aan. We knikten allebei en zeiden: 'Ja, we moeten gaan.' Heer wijs mij Uw weg. Dat hebben we toen heel duidelijk gemerkt.'
