Het stervende tarwegraan

Als zaad in Gods hand

Johannes 12:23-26

‘Waarachtig, ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.’ (vers 24)

Geen enkele oogst komt zomaar tot stand. Er moet hard voor gewerkt worden. Het land moet worden klaargemaakt. Koren moet worden gezaaid. Aardappelen moeten worden gepoot. Bomen moeten worden gesnoeid. Bovendien hebben we goede grond nodig, regen op zijn tijd en zon.

Wil het leven van een mens zinvol, vruchtbaar zijn, dan gaat dat ook niet zomaar. Het is hard werken, hard leren. Zonder een goede gezondheid gaat het ook niet.

Het is opvallend wat Jezus daarover heeft gezegd: ‘Als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.’ (Joh. 12:24) Jezus trekt een parallel tussen het proces in de natuur en de weg die een mens moet gaan naar een vruchtbaar leven. Net als een graankorrel moet een mens sterven om een vruchtbaar leven te krijgen.

De graankorrels die een boer heeft gezaaid, brengen vele graankorrels voort. In het donker van de aarde voltrekt zich een wonderlijk proces. Het oude verdwijnt en er komt een nieuwe plant voor in de plaats. Een nieuwe plant die veel vrucht voortbrengt. Eén korrel wordt tot vele korrels.

Jezus vertelde dat het ook zo is met het leven van een mens. Door de hand van God geplaatst op deze aarde zal hij pas dan vrucht voortbrengen als hij ‘sterft’. En dat is: afstand nemen van een leven dat alleen op zichzelf gericht is. Een graankorrel die niet wordt gezaaid, blijft alleen. De aanwezige kiemkracht wordt niet werkzaam.

Uitgezaaid, geplant worden op deze aarde is geen gemakkelijk proces. Niemand kiest uit zichzelf voor het donkere van deze aarde, voor een proces van afzien, van het brengen van offers, van afstand doen van je eigen leven. Wat voor het graan niet geldt, geldt wel voor de mens: het doet pijn, heel veel pijn. Soms heel letterlijk, als het lichaam wordt afgebroken. Er is pijn in vele soorten. Jezus ondervond dat vanaf de eerste dag van Zijn leven, toen Hij geplant werd op aarde.

Een mens kan nee zeggen. Je kunt je leven voor jezelf willen behouden. Je kunt de illusie koesteren de boer te zijn en niet het graan. Maar laten we onszelf niets wijsmaken. Laten we ons erop verheugen dat graan dat gezaaid wordt, toekomst heeft.

Stelling: Zaad moet sterven, anders blijft het alleen.